Satisfy your entertainment cravings whenever, wherever!



He is Leonardo Alexius Rivelio, and he is The Billionaire Baby.

KABANATA XXXII

Leonardo Alexius Rivelio.

Hindi ko inalis ang tingin ko kay Eris na ngayon ay kumakaway sa akin. I want to stay with her. Wala sanang problema kung hindi lang sana ako bumalik sa totoo kong anyo, kung hindi niya lang sana ako nakita. Isinarado ni Kiro ang pinto nang mailapag niya na ako sa passenger seat. 

I stood up and looked out the window. Eris smiled at me when she saw me. Ibinalik niya ang tingin sa kausap— kay Kiro. Inabot pa ng ilang minuto bago tuluyang sumakay si Kiro sa sasakyan. Papalayo na ang sasakyan at sa puntong ito ay palayo na ako ng palayo kay Eris. Mariin kong ipinikit ang mata ko bago bumalik sa pagkaka-upo. 

Nakatingin lang sa akin si Mina.  The heck is she staring at? Is there a dirt in my face? Hinawakan ko ang mukha ko.

"Nakakapagtaka lang talaga na may ibang pinsan pa pala kayo ni Leonardo at ate Leona." Inilagay nito ang kamay sa baba na tila ba may iniisip.

"Ah, hindi rin namin inaasahan na may pinsan pa pala kami bukod sa aming tatlo. Bigla na lang kasi s'yang sumulpot."

"Kaninong anak naman 'yan? Anak sa labas ni tito Leon?"

Napako ako sa kinauupuan ko nang marinig ang pangalan na 'yon. My body's shaking not because of fear but because of anger.

"You shouldn't say his name, Mina."

It's too late Kiro. Fvckin' too late.

Nabalot ng katahimikan ang buong sasakyan. Ang kamay ko ay nanatiling nakayukom. Hearing his name makes me shiver with anger. Lahat ng ginawa niya ay nanumbalik sa akin. How he ruined our lives.

"Hindi pa rin ba bumabalik sa bansa si tito?"

Shut up.

"Hindi pa, hindi rin namin alam kung kailan siya babalik."

I gazed out the window. All I ever want right now was to shut them up. Ayokong marinig ang pinag-uusapan nila. I don't want to fvckin hear anything about that person.

"Argh, You know I also loath tito Leon pero naaawa rin ako sa kan---"

"Shut up!" I shouted. Gulat na tumingin sa akin si Mina bago ibaling ang tingin kay Kiro. Why does she kept on saying his name?!

"Sinigawan niya ako, Kiro."

"Naiingayan siguro atsaka baka wala lang sa mood o hindi kaya ay inaantok."

"Okay, i'll shut up."

Ipinikit ko ang aking mata. Hindi maganda ang naging takbo ng araw na ito. My life with Eris was now ruined. Paano ko siya haharapin sa totoo kong anyo? Sirang-sira na ako kay Eris.

Damn it. I pinched the bridge of my nose. What am I going to do right now? Tomorrow was supposed to be a date.

Why do I always ended up using baby Leo's form to be with her? Nangako ako na hindi na ako aasa sa anyong 'yon. Napapagod na akong itago ang katotohanan na isinumpa ako, na si baby Leo at ako ay iisa, pero natatakot din akong malaman niya ang totoo dahil sa oras na malaman niya na hindi pala talaga bata ang inaalagaan niya ay lalayuan niya na ako. She'll think that I'm a freak or worse she'll laugh at me because i'm curse.

Kiro snapped his finger. Nababahiran ng pag-aalala ang mukha niya.

"You okay?"

I gave him a 'do-I-look-okay?' Look. Tinanggal niya ang pagkakakabit ng seatbelt sa akin. Ngayon ko lang din napansin na wala na si Mina, naka tayo na ito sa labas at hinihintay ang pagbaba namin.

Itinuon ko ang attensyon ko sa mansyon. We're here. I'm back.

"You, me and Mama will talk later." He paused. "Seryosong usapan Alexius." Aniya bago bumaba ng sasakyan. He opened the door beside me bago ako buhatin.

Hindi ako umalma o pumalag. Parang wala na akong lakas na magpapasag pa kaya hinayaan ko na lang siya. Binati kami ng mga katulong na sumalubong sa amin. Kiro's carrying me while his other hand was intertwined with Mina's hand.

Binati ni Kiro si Mama nang makita ito. Hindi ko alam pero bigla akong nakaramdam ng kaba nang makita ang mukha ni Mama. Seryoso itong nakatingin sa akin ngunit nababahiran ng awa ang mga mata nito. Somethings wrong, I can feel it.

"Sumunod kayong dalawa sa library." Aniya bago umalis.

Itinuro ni Mina ang sarili niya bago ituro si Kiro. "Ako at ikaw ba ang tinutukoy ni Mama?"

Psh, it's not you Mina. Ako at si Kiro ang tinutukoy.

"Nah, kaming dalawa ni Leo ang tinutukoy ni Mama. Ipinaghanda ka na pala ni Manang ng pagkain."

Nandiri ako nang makita ang pagkinang sa mata ng babaeng 'to. She even kissed Kiro! The fvck! Not infront of a child--- I mean not infront of me woman! Disgusting shit.

Masayang naglakad si Mina papunta sa kusina.

"Don't looked at me with that face, cous."

"Nakakadiri kayong dalawa."

Tumawa si Kiro. "Nandidiri ka o naiinggit?"

I raised my middle finger. Imbis na magalit ay tumawa lang siya. Bakit naman ako maiinggit? Wala akong rason para mainggit--- fine! I envy both of them! Happy?!

Tinahak na namin ang daan papunta sa library. Kasabay ng bawat hakbang ni Kiro ay ang siyang pagtibok ng puso ko sa kaba. Alam kong may Mali, nararamdaman kong may hindi magandang mangyayari.

Kumatok si Kiro sa pinto bago ito buksan. Bumungad sa amin si Mama at hindi ito nag-iisa. What the fvck is he doing here?!

"Aron." I said.

Why is he here?! What is he doing here?!

Hindi ko inalis ang tingin ko kay Aron na prenteng naka-upo sa sofa. Inilapag ako ni Kiro sa kaharap na sofa bago umupo sa single couch. Nagsukatan kami ng tingin, I gave him a death glare.

"Stop it, Alexius." Puna ni Mama.

"No! And please answer me, what the fvck is he doing here?!" Bumaba ako sa sofa ngunit kaagad akong nabuhat ni Kiro at ibinalik sa pagkaka-upo.

"Alexius, huwag mong pailarin ang galit mo. This is a serious matter, we have no time for your tantrums." Kiro said.

Labag man sa loob ko ay nanahimik ako. Damn it, I don't like what's happening.  

Nabalot ng katahimikan ang buong silid na siya ring ikinainis ko. No one's talking, nanatili lang ang mga mata nila sa akin. Akala ko ba seryosong pag-uusap?

"I'm wasting my tim— "

"Alexius." Putol ni Mama sa sinasabi ko.

Magsasalita pa ulit sana ako nang unahan ako ni Perez. My jaw dropped when I heard what he said.

"Pinatawad na kita, Leonardo. Malaya ka na sa sumpa at babalik ka na sa Totoo mong anyo. Tama na ang binigay kong pagkakataon sa 'yo para makasama ang pamangkin ko. I've already gave you enough time to be with her."

I-i'm already forgiven? I'm no longer curse?!

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras na tumayo at lapitan siya— si Perez. Hindi niya ako pwedeng patawarin! Not now!

"Bawiin mo ang sinabi mo! You can't do that to me! I don't deserve forgiveness kaya bawiin mo ang sinabi mo!" I kept on pulling his sleeves. Hoping he'd say it's just a joke.

"You deserve forgiveness, Leonardo. Matagal na ginawa mong pagpapatanggal sa akin, magaling na ang asawa ko at ibinalik mo ako sa trabaho. Dahil sa pamilya ninyo ay gumaling na ang asawa ko." He paused. "May hihilingin lang ako, huwag mo ng lalapitan ang pamangkin ko. Ayokong madamay siya sa gulo ng buhay mo."

Natulala at napako ako sa kinauupuan ko. Layuan ko si Eris? Bullshit! I will never do that! Narinig ko na lang ang pag-bukas at pag-sara ng pinto. Pinatawad na niya ako, that means babalik na ako sa pagiging Alexius. Umigting ang panga ko at naiyukom ko ang kamay ko.

"Hindi ba't dapat maging masaya ka Alexius?"

"Mama, paano ako magiging masaya. You know Eris, hindi ganoon kaganda ang relasyon namin ngayon lalo na sa nangyari kaninang madaling araw."

My jaw clenched. Damn it! Why is this happening to me?

"Bumalik ak sa totoo kong anyo— bilang Alexius and Eris saw me." And I know that she hates me— again.

Mama sighed. She stood up and sit beside me. I can see pity in her eyes. She tapped my shoulder and gave me a hug. Mariin kong ipinikit ang mata ko.

"I'm so sorry apo, sa tingin ko mas nadagdagan ko pa ang problema mo dahil sa ginawa ko sa 'yo."

Umiling ako. "Don't say that, you're the reason why I met Eris."

"At ako rin ang rason para magkaganito ka. Patawarin mo ako, apo."

I hugged her again. No mama, it's not your fault.

Saglit na naghari ang katahimikan sa silid bago magpasya si Mama na iwan kami ng pinsan ko. Bumalik sa pagkaka-upo si Kiro at tinitigan ako.

"Alexius, kailangan mo ng sabihin kay Eris ang totoo."

Nanatili akong tahimik. Why would I do that? Sa oras na sabihin ko kay Eris na ako si baby Leo ay paniguradong lalayuan niya ako.

"Hindi mo maitatago ng matagal ang katotohanan, Alexius."

I gave him a glare. "Walang malalaman si Eris kapag walang nagsabi ng totoo and I will never tell Eris the truth— that I'm cursed, na ako at si baby Leo ay iisa."

"Yes, you've already hide ones head but Alexius, you're leaving the tail sticking out!"

I gave him a 'What-the-earth-are-you-saying' Look.

"What I'm saying is you wanted to hiding something but you're accidentally show something else that makes that person guess what you're hiding. Remember the folder na nakita ni Eris? Ang biglaang pagkawala ni Baby Leo kahit na hindi nito kayang buksan ang pintuan? The tail i'm talking about is that folder and the sudden disappearance of baby Leo. Sa tingin mo ba maniniwala na si Eris sa atin? Nagtataka na siya, Alexius."

Is he really Kiro? Why is he using idioms?

"Like what've said, I will not tell her the truth. Babaunin ko hanggang sa kamatayan ang katotohanan. I don't want her to think that I'm a freak."

Nagpakawala ng malalim na buntong hininga si Kiro. He even massage the bridge of his nose.

"Fine! Pero ayusin niyo na ang problema niyo nang maging masaya ka naman. This is your chance to prove Eris that you're sincere. No more baby Leo. Ipakita mo kung paano manligaw ang Rivelio."

Ngumisi ako. "Ipapakita at ipaparamdam ko sa kanya na iba mag mahal ang mga Rivelio."

Pagkatapos kong sabihin 'yan ay ang siya namang unti-unting pagbabago ng katawan ko. I felt my body change. Tiningnan ko ang kamay ko na unti-unting lumalaki. Rinig sa buong silid ang pagkapunit ng suot kong damit at ang unti-unti kong pagpantay kay Kiro. I'm no longer baby Leo.

I'm no longer the billionaire baby.

"Congrats, Cous. You're no longer cursed." Kiro said. "Pero pwede bang takpan mo 'yang alaga mo, nakakairita." He said bago ako batuhin ng throw pillow.

Babatuhin ko sana siya pabalik nang makarinig ako ng kalabog galing sa labas. Muntik ng magdugtong ang kilay ko nang makita ko ang kaunting siwang sa pinto. Nakasarado 'yon kanina at narinig ko pa ang pagsarado ni Mama dito.

Naibalik ko ang tingin ko kay Kiro nang tumayo ito.

"I think someone saw you."

Hell no!


  • (5 reader review/s)

Comments

YOU MAY ALSO LIKE

Best Buddies

Kuwento ito ng dalawang magkaibigang anghel na sina Juno at Gabo Kung may pagka-mainipin at makulit si Juno, kabaliktaran naman ito ni Gabo isang araw

Image Description
GretSanDiego
28 November 2019
One Night Ride

A ride to remember or a ride to be forgotten. Sexy, bold, daring story of passion, love, anger and betrayal. A ride that will take you to the past full of vengeance.

Image Description
Mar_Mojica
11 February 2020
Bleeding Love

A nerve-wracking marriage of two old lovers who broke up once few years ago If there will be a reverse button, would they choose to click it

Image Description
mariaIea
31 July 2019